Handicap en samenleving

Ondanks toezeggingen van achtereenvolgende regeringen gaat het steeds slechter met de sociale werkvoorziening. Dit concludeert de SP aan de hand van eigen onderzoek, waarin 1500 meldingen van werknemers zijn meegenomen. Tweede Kamerlid Paul Lempens bestrijdt dat een ‘fundamentele herbezinning’ op de Wet noodzakelijk is, zoals de regering voorstelt. Volgens de SP kan de sociale werkvoorziening met een aantal aanpassing weer op orde worden gebracht: bestrijding van wachttijden, gevarieerder werkaanbod en herinvoering van de Rijksconsulent.

De kern van de werkvoorziening wordt volgens de SP aangetast: het bieden van aangepast werk voor mensen die duurzaam niet aan regulier werk komen. Omdat werkgevers hen niet willen, moeten gemeenten een beschermde werkplaats bieden. “Het is ontluisterend te constateren dat de leiding op de werkplaatsen niet is toegerust voor de omgang met arbeidsgehandicapten. Ook lijkt geldtekort te zorgen voor intimidatie op de werkvloer. Gemeenten zetten tevens andere groepen uitkeringsgerechtigden op sociale werkplaatsen, wat voor de nodige onrust en verdringing zorgt. Doordat er ook steeds minder mogelijkheden zijn om werksoorten te behouden, wordt het werk eentoniger en minder leerzaam.”

WSW-ers kunnen nergens terecht binnen het bedrijf met hun klachten, waardoor de situatie niet verbetert. SW-bedrijven blijven buiten zicht van de democratische controle en gemeenten houden nauwelijks toezicht op de sociale aspecten, terwijl ze daar wel toe verplicht zijn. Vaak verschuilen zij zich achter de samenwerking met andere gemeenten, of zegt zij te willen ‘besturen op afstand’. Dat leidt tot ongelukken, constateert de SP.
Daarbij komt de politieke onwil in Den Haag om de wachtlijsten op te lossen.

Volgens Lempens is er geen noodzaak voor een ‘fundamentele herbezinning’ op de Wet, zoals de regering heeft voorgesteld. “De SW is vooral toe aan zekerheid, in plaats van de zoveelste wijziging. Er zijn genoeg bedrijven en gemeenten die bewijzen dat je met de huidige Wet en een paar goede mensen een mooie voorziening kan neerzetten, waar het beste uit mensen wordt gehaald.”

Labels: sociale werkvoorziening

De Kamer Gesubsidieerde Arbeid van de VNG (KGA), de werkgeversorganisatie voor de sociale werkvoorziening, heeft de bonden een eindbod gedaan. Bert Otten, voorzitter van de KGA: 'We leggen de bonden een zeer reëel bod voor dat marktconform is. We hopen dat de leden van de bonden dit zullen waarderen. Ondanks de financiële problemen in de sector bieden werkgevers toch een loonsverhoging die gezien mag worden". Dat meldt de VNG in een persbericht.

Het eindbod van de KGA is 3% loonsverhoging per 1 maart 2008, 1,25% per 1 januari 2009 en nogmaals 1,25 % per 1 augustus 2009. Daarnaast voorziet het bod in een wijziging van het loongebouw die voor werknemers gemiddeld een loonsverhoging oplevert van 0,5%. De looptijd van de CAO is van 1 november 2007 tot 1 maart 2010.

Een van de belangrijkste onderdelen van het eindbod is de verlenging van de periode waarin gewerkt wordt aan de ontwikkeling van de medewerker. Het is de bedoeling dat de werkgever samen met de nieuwe medewerker een ontwikkelingsplan opstelt voor een periode van maximaal 5 jaar. Dit was 2 jaar. Gedurende deze periode mag de werkgever het minimumloon betalen. Hiermee levert de werkgever een belangrijke bijdrage aan de vergroting van kansen van de medewerker op regulier werk buiten het Sw-bedrijf.

De Kamer Gesubsidieerde Arbeid is als onderdeel van het College voor Arbeidszaken van de VNG de werkgeversvereniging voor de Sw-bedrijven in de publieke sector. De werknemers in deze sector worden vertegenwoordigd door de ABVAKABO FNV en CNV Publieke Zaak. In totaal zijn 100.000 personen werkzaam in de sector.

Labels: sociale werkvoorziening